հեյ,

իմ ամենամեծ վախերից մեկնա շատ խոսող տաքսու վարորդը։ էդ պատճառով էլ բավարարվում եմ պարզապես «բարև ձեզ»-ով։ Անդրանիկը սովորաբար հարցնումա՝ ոնց եք։ Չգիտեմ՝ իրեն իրոք հետաքրքիրա, թե իրեն տեղափոխող մարդը լավ լինի, թե սովորությունա։ սովորաբար ասում են՝ լավ, դուք ոնց եք ու տենց։ էս անգամ միքիչ տարբեր էր։ վարորդը ասաց՝ կսկծու, փառք աստծո։

քանի որ տատս էլ էր նույն արտահայտությունը անում, մտածեցի, որ վարորդը սյունեցի է։ ու դե հարցրի։ ասաց՝ չէ, ես Երևանի Կիլիկիա թաղամասից եմ։ դե օկ, հետո էլ ասաց, որ իր տատիկն էլ Արևմտյան Հայաստանից է։ ու ես մտածում եմ՝ ես գիտեի՝ էդ արտահայտությունը բարբառային է։

ու դե որոնում եմ։ պարզվեց՝ դարձվածքա։ ըստ Մալխասեանցի բացատրական բառարանի նշանակումա՝ սրտի կսկծից՝ փառք աստծու ասելը, սրտի կսկիծը կամդժգոհութիւնը թաքցնել, արտաքուստ գոհունակութիւն ցոյց տալով։ Ինձ շատ դուր եկավ բերված օրինակը, մի տեսակ ոնց որ ինտրովերտի օրագրից լինի՝
—Բոլորին հրաւիրել էին բացի քեզանից.
―Ես էլ գնացողը չէի.
―Ի հարկէ, կսկծու-փառք աստծու։

սիրուն ա հայոց լեզուն, երբ գործածվումա։ հատկապես բարբառները։

հոգ տար քո մասին