հեյ,

ասումա՝ ոչ մեկ մեզ չէր խոստացել, որ հեշտա լինելու, բայց դե, որ էսքան բարդ էր լինելու, ասեիք, չլինեինք։ թույլ ենք, մեղկ, չձգող, հոգնած ու հարբած։ սպունգի պես հավաքում ենք խնդիրներ՝ մերը, ուրիշինը, մնում մեջտեղում՝ անշարժ։ բա էլ ուր գնաս։ խնդիրներին լուծողա պետք։ կամ փախնող։ չդառանք փախնող։ կոֆեն, ծուխը… էդքան սևի մեջից ոնց լույսը տեսնես։ մութա։ ու էս ամենամութ պահին դրսում գարունա։ էն որ ոնց որ քո ինադու։ դիտմամբ արևա։ որ ապակիների մոտ փշրվում ու տուն չի մտնում։ բացես էլ, ապակիները բացես, սառը օդնա գալիս, արևի ոչ մի կտոր։ դիտմամբ։ ինադու։ ու մնումա կոֆեն ու մնումա ծուխը։ էդ ծուխը ապակիներին սովորել ու բաց պատուհանից էլ չի գնում։ ասում են գարնանը ամեն ունեցած կրկնապատկվումա։ է լավ բաներ ունենայինք։ ձմռանից մնացած ձնագնդիկներ ու սառույց։ ուրա, չկրկնապատկվեց։ հալեց ու վերջացավ։ ջրի նման մի բան դարձավ ու էլ չկա։ մնացել են կոֆեն՝ մի քանի անգամ ավելի շատ ու ծուխը՝ տեղ-տեղ գունավոր։