Հեյ,

եթե Լավ էլի-ենց լսում եք, հաստատ լսած կլինեք իրենց՝ «ես ձեզ պես չեմ»-ը:

մտածում եմ՝ կա՞ մարդ, որ լսի էդ երգը ու չմտածի, որ իր մասինա: մեր ներսում բոլորս էլ համոզված ենք, որ տարբեր ենք: ուրիշ ենք: այլ ենք: նման չենք:

ու էս էդքան էլ եսասիրության մասին չի: այլ լինելը չի նշանակում, որ ավելի լավն ենք, ավելի խելացի ենք, ավելի բարի ենք, ավելի դրական ենք:

մենք մեր ներսում գիտենք, որ ոչ մեկին նման չենք: էդ մի կողմից շատ դեստրուկտիվա, հեռվացնողա, չհասկացված լինելու մասինա, մյուս կողմից էլ շատ սիրունացնումա աշխարհը, որտեղ ութ միլիարդ մարդ մեկը մեկից տարբեր են, եզակի են:

դե տեսանկյունների խնդիրա:

վատ օրերին շատ խանգարումա էդ միտքը ինձ ու շատ տխրեցնումա երգը: շատ կոտրումա: բայց դե ներսից մի միտք փրկումա, ասելով՝ դե պարտադիր չի, որ հասկանան, ոչինչ, որ իրենք քո նման չեն, ոչինչ, որ դու իրենց նման չես, որ դու քո աշխարհն ունես, որտեղ մենակ ես: դա ա քեզ բնորոշում: դրանով ես դու՝ դու: գոնե դու կարող ես լինել էն մեկը, որ կհասկանա քեզ ու կլինի քեզ նման:

իրականությունը ընդունելը ամենահեշտերից չի: պարտավոր էլ չի ամենահեշտը լինել: պարտավոր էլ չենք ընդունել իրականությունը: էս պահին բավականա լինել: կամ:

հոգ տար քո մասին